Bron: FD
Recente cijfers van het Kadaster tonen aan dat het aantal woningtransacties binnen zes maanden na aankoop sinds 2021 fors is gedaald. De oorzaak ligt in een combinatie van aangescherpt beleid, gestegen kosten en veranderde marktverwachtingen.
Overdrachtsbelasting drukt zwaar op het rendement
Een belangrijke oorzaak voor de terugval is de verhoging van de overdrachtsbelasting voor vastgoedbeleggers. Waar dit tarief in 2021 nog 6% bedroeg, is het inmiddels verhoogd naar 10,4%. Deze stijging raakt met name beleggers die mikken op kortetermijnwinst: het drukt het directe rendement aanzienlijk en maakt het model van snelle doorverkoop minder rendabel.
Toenemende kosten en rente verzwaren de businesscase
Naast fiscale druk zien we dat ook de stijgende bouwkosten en renteontwikkelingen een rem zetten op het traditionele flipmodel. De kosten voor materiaal en arbeid zijn fors toegenomen, terwijl de financieringslasten zijn gestegen. Hierdoor komen marges verder onder druk te staan.
Daarbij is de afzetmarkt kritischer geworden. Potentiële kopers verwachten meer dan enkel cosmetische verbeteringen. Woningtransformaties zonder structurele kwaliteitsverbetering overtuigen in de huidige markt steeds minder.
Focus verschuift naar duurzame waardecreatie
Toch blijven er volop kansen in residentieel vastgoed. De focus verschuift daarbij van kortetermijntransacties naar langetermijnstrategieën waarin structurele waarde wordt toegevoegd. Denk aan projecten met functieverandering, verduurzaming, splitsing of herontwikkeling.
Deze trajecten vragen om meer kennis, voorbereiding en kapitaal, maar bieden stabielere vooruitzichten én maatschappelijk relevantie. Investeerders die zich richten op dit type projecten realiseren doorgaans robuustere rendementen.
Van transactiegedreven naar ontwikkelgedreven beleggen
Waar voorheen vooral werd gestuurd op transactievolume en tijdswinst, ligt de nadruk nu op inhoudelijke verbetering van het vastgoed. Voorbeelden zijn het optimaliseren van verhuurstructuren (zoals kamerverhuur of zorgexploitatie), energetische renovaties of het toekomstbestendig maken van bestaande bouw.
Deze benadering sluit bovendien beter aan bij beleidsdoelen op het gebied van duurzaamheid en betaalbaarheid, wat de kans op beleidsmatige tegenwind verkleint.
Conclusie
Het traditionele model van woningflipping is in de huidige marktomstandigheden aan relevantie verloren. Voor beleggers die zich willen onderscheiden en hun portefeuille willen positioneren voor de toekomst, ligt de nadruk op projecten die blijvende waarde creëren, zowel economisch als maatschappelijk.
